Нээлттэй нууц

Би өөрийгөө бол шүлэг бичиж чаддаг гэж боддоггүй юм. Тэр нь тэгэхдээ шүлгээс өөр юм болохоор биччихдэг гэсэн үг биш шүү. Аль алийг нь мэдэхгүй ч гэсэн шүлэг бол хэцүү. Би өөрөө хүртэл шүлэг сонирхож бараг уншдаггүй. Тэгэхдээ л хааяа нэг шүлэг бичих нь хэрэгтэй юм шиг. Sara Teasdale гээд миний бараг ганц уншдаг яруу найрагч. Тэгээд тэрний хамгийн дуртай шүлэг минь.

The Look
By Sara Teasdale

Strephon kissed me in the spring,
Robin in the fall,
But Colin only looked at me
And never kissed at all.

Strephon's kiss was lost in jest,
Robin's lost in play,
But the kiss in Colin's eyes
Haunts me night and day.

Энэ шиг л ганц шүлэг үлдээчих юм бол болоод явчих юм шиг санагдаад тэгдэг юм болов уу? Тэгээд гэхдээ шүлгээ хүнд уншуулахаас ер нь ичээд байдаг. Аймаар олон муу юмнууд байгаа. Хааяа нэг зүгээр сэмээрхэн сэмээрхэн арай гайгүй гэж бодсоныгоо энд тэнд шургуулж магтуулах гэж оролддог байх.

Үдээс хойш

Нар, Сар нэртэнгүүд мартахад хэцүү
Өдөр шөнөгүй нүдэнд харагдаад
Цэцэг, Навч болохоор болзоход төвөгтэй
Хатаад шарлаад гандчих гээд байх шиг
Дулмаа, Янжмаа нар ч зовлонтой
Лам нар харахаар нүд хорсоод
Халиунаа, Ариунаа бүгдээрээ
Хайр даадаггүй өөдгүй амьтад

Энэ яахав ингээд дуусчхаж байгаа юм. Хүн болгоныг харааж байгаа юм биш шүү. Зүгээр л шаналсан хүмүүс ингэдэг байхдаа гээд. Тэгээд бас дуусгаж чадахгүй үлдээсэн зүйл байна аа. Жишээ нь:

Сануулга

Хэтээсээ би санаа зовомхой
Харьцахад хэцүү тойруу яриатай
Шаналж дуусаад дуугаа хураачихдаг
Шантраад ирэхээрээ зугтаад явчихна.

Бодолдоо дарагдаад шийдэх зориггүй
Б
Сэтгэл ойлгохгүй хөлдүү талдаа
С

Юу байх ёстой юм мэдэхгүй. Гол нь өөрөө хэн нэгэнтэй уулзахаас өмнө сануулга болгож хэлэх гээд байгаа юм шиг байгаа юм. Муу болгоноо хэлээд байхаар ямар л өөд байх билээ. Магтаж таашааснаар сүүлд нь дөрвөн мөр нэмэх хэрэгтэй ч юм шиг. Гэхдээ энэ миний тухай байх уу? тэрний тухай байх уу? тэр нь хэн бэ?